abonneren
article
Columns

Is er een leven zonder mobieltje?

Zit je in een trein dan valt op dat het gros van de reizigers, ikzelf incluis, op een mobieltje bezig is. Spelletje doen, WhatsApp, Skype, Facebook, noem maar op. Zag je vroeger reizigers een sigaretje roken, dat is nu helemaal weg. Kortom: de smartphone
is de nieuwe sigaret.

Mijn in Engeland wonende dochter was met man en baby op bezoek. Zij had op een dinsdag een afspraak met de hoogleraar bij wie ze is afgestudeerd. Ze zouden gaan lunchen in Goes. Ik bood aan om hen naar Goes te brengen. Ik zette hen af bij het afgesproken restaurant en liep vervolgens het leuke stadje in. Na een uur waren ze nog aan het lunchen en ik besloot binnen maar eens een kijkje te nemen: ze zaten aan de koffie. Ik stelde me aan de prof voor en we hadden een geanimeerd gesprek. Ik kon van hem over muziek leren en hij snapte niets van de vele soorten protestantisme die in het dorp waar ik woon (op de bijbelgordel!) voorkomen. Na verloop van tijd keek de prof op zijn horloge en zei: oei, ik had al thuis moeten zijn. Ik moet mijn vrouw bellen dat ik later thuiskom. Heeft iemand een mobiele telefoon, zelf heb ik er namelijk geen. Dat was snel geregeld.

Toen ik er later over nadacht, vond ik het wel heel bijzonder dat iemand geen mobieltje heeft met het beroep dat hij heeft: als hoogleraar met beide voeten heel erg midden in de maatschappij, heel veel contacten met collega’s, studenten en instanties. Het heeft nadelen: je kunt afspraken missen. En je bent onbereikbaar. Maar is dat wel een nadeel? Misschien is het wel een voordeel. Een ander nadeel: heb je autopech, moet je na het weghalen van de praatpalen door onze voortvarende overheid je mobieltje gebruiken om hulp op te roepen. Heb je geen mobieltje (bij je), heb je dubbel pech! De geneugten van WhatsApp, Skype en Facebook zal de prof vast niet missen. Communicatie gebeurt immers gewoon in een persoonlijk gesprek, per vaste telefoon en per brief of per e-mail.

Verder alleen maar voordelen: je bepaalt immers zelf wanneer je bereikbaar bent; je kunt thuis een geheim nummer hebben en dit
op de universiteit bekendmaken. Onder voorwaarde dat het alleen mag worden gebruikt in noodgevallen, zoals het uitbreken van de
derde wereldoorlog. En het geeft alleen maar rust. Bovendien is de avond thuis na een werkdag helemaal van jou. Ga je nog iets doen als voorbereiding op de volgende werkdag dan besluit je dat zelf; het wordt niet afgedwongen door een rinkelende mobiel met een al dan niet paniekerige collega of werknemer aan de lijn, voor zover een GSM een lijn heeft (meestal niet).

Kortom, mijn conclusie is: ja, er is een leven zonder mobieltje.

blog comments powered by Disqus