abonneren
article

Portret Karin Heesakkers

Karin Heesakkers studeerde Sterrenkunde, maar een carrière op dat vlak leek haar eenzaam en abstract. Ze belandde bij Cap Gemini, schopte het tot HR-manager, maar koos uiteindelijk toch voor een eigen bedrijf. Als zelfstandige geeft ze Sterrenkunde op verschillende basisscholen.  

Welk carrièrepad had jij voor ogen toen je voor de studie Sterrenkunde koos?
“Op dat moment had ik volgens mij helemaal geen toekomstbeeld. Sterrenkunde intrigeerde me. Het beeld wat ik van de studie had was echter romantischer dan de werkelijkheid. Een filosofische benadering over onderwerpen zoals tijd kwam niet aan bod, het was puur theoretisch en ontzettend abstract. We deden heel gespecialiseerd onderzoek en als ik met iemand wilde overleggen over mijn onderwerp, waren er misschien drie mensen op aarde die direct begrepen waar ik het over had. Dat gaf me een eenzaam gevoel. Ik denk dat het mij wel had geholpen als ik een vrouwelijk rolmodel had gehad. Gewoon een leuk, gezellig mens met een gezin. Maar ik zag vooral veel mannen die heel erg  gefocust waren. Terwijl ik juist een mensenmens ben.”

Heb je de studie wel afgemaakt?
“Ik heb het met hangen en wurgen afgemaakt. Achteraf had ik misschien beter van studie kunnen wisselen. Maar op dat moment wilde ik bewijzen dat ik het kon. Ik was de enige vrouw in een paar jaargangen tijd en ik voelde een prestatiedrang, wilde het per se afmaken. Na mijn studie ben ik onmiddellijk iets anders gaan doen. Het was in de tijd dat ict-bedrijven klakkeloos bètastudenten aannamen en omschoolden tot programmeurs. Ik kwam bij Cap Gemini terecht. Het liep allemaal op rolletjes, ik maakte carrière en was uiteindelijk HR-manager. Na een jaar of tien was ik er opeens klaar mee. Ik wilde iets zinvollers doen en wat meer zelf de touwtjes in handen hebben. Zelf besluiten nemen en bepalen welke klussen je wel en welke je niet wilt doen. Op dat moment heb ik mijn eigen bedrijf KleinKracht opgericht.”

Heeft die naam een speciale betekenis?
“Het is een verwijzing naar de kleine - maar essentiële - kernkrachten in de natuurkunde die zorgen dat atomen bij elkaar blijven. Dat vond ik goed passen bij mijn HR-werk en ik was van plan om daarmee door te gaan. Tot ik een gesprek had met de juf van mijn kinderen die wat extra uitdaging op de basisschool konden gebruiken. Ze vroeg of ik niet een paar lessen sterrenkunde wilde verzorgen. Dat was zo leuk dat ik het roer heb omgegooid en me op het onderwijs ben gaan richten. Toch paste de naam KleinKracht nog steeds prima. Het geeft op verschillende manieren weer waar ik mee bezig ben. Sterren zijn voor ons kleine puntjes in het heelal, maar tegelijk zijn het de krachtigste natuurfenomenen die we kennen. Een kind alleen lijkt klein maar kan zich ontwikkelen tot een krachtig volwassen mens. En sterrenkunde is maar een klein deel van de wetenschap en van wat je kinderen kunt leren. Maar er schuilt een grote aantrekkingskracht in, die je in het onderwijs goed kunt benutten en waarmee je veel kunt bereiken.”

Wat vind je zo leuk aan het onderwijs?
“Het enthousiasme van de kinderen. De meeste kinderen vinden het onderwerp bij voorbaat al geweldig. Dan is er vaak een aantal dat nog niet weet wat ze ervan vinden en kinderen die al heel snel de angst hebben dat het te moeilijk voor ze zal zijn. Als je het leuk vindt, kom je er wel doorheen zeg ik dan. Het lukt me altijd om de kinderen mee te krijgen. In de hogere groepen bijvoorbeeld met het verhaal van de aarde en de maan. Dan laat ik ze raden hoe ver de aarde en de maan uit elkaar staan en dat mogen ze dan ook uitbeelden met twee bollen. Bij de kleuters heb ik een handpop met een astronautenpak. Die pop is op de maan geweest en je kunt hem vragen stellen. Vooral bij de kleuters is het verschil in kennis en abstractievermogen heel groot.”

Is het belangrijk voor kinderen op de basisschool om iets over sterrenkunde te weten?
“Eerlijk gezegd draait het voor mij niet alleen om sterrenkunde. Zelfstandig, onafhankelijk nadenken en op een wetenschappelijke manier proefjes doen: dat is wat ik wil overbrengen. In deze tijd waarin er steeds meer informatie beschikbaar is, moeten kinderen leren daarmee om te gaan. Geloof niet alles wat op internet staat en ook in het jeugdjournaal of Klokhuis slaan ze de plank wel eens mis. Ik laat vaak een foto zien van de aarde. Je ziet heel mooi alle continenten zonder wolken, omdat je op elk continent lichtjes ziet branden. Kan dat wel? Of is de foto bewerkt? Ook zou ik het mooi vinden als ik meisjes weet te stimuleren om een bètavak te kiezen. Dat er meer aandacht komt voor techniek en wetenschap is een noodzaak. We weten dat daar een enorm tekort aan geschoolde mensen ontstaat.”

Op welke manier gebruik je ict in je lessen?
“Op internet is veel mooi beeldmateriaal te vinden en er zijn ook leuke apps beschikbaar. Neem bijvoorbeeld ‘Solarwalk’ en ‘Wonders of the Universe’ van de BBC. Een echte aanrader is het e-book ‘Astro André, berichten uit de ruimte’. Het is een prachtig verslag van zijn tijd in de ruimte, met veel filmpjes, foto’s en ook zijn blog. Voor het vinden van goed beeldmateriaal kun je op de sites van de grote telescopen terecht. Je moet er wel een beetje de weg weten. Daarom heb ik op mijn eigen website ook behoorlijk wat links naar beelden en filmpjes verzameld en er staat ook veel lesmateriaal, handig voor leerkrachten!”

Wat is een project waar je graag nog mee aan de slag wilt?
“Ik ga beginnen met het geven van trainingen aan leerkrachten. Ik heb niet de ambitie om ze experts op het vlak van sterrenkunde te maken, maar wil ze vooral stimuleren om in de klas op een verantwoorde manier met wetenschap aan de slag te gaan. Veel leerkrachten zijn bang dat ze onvoldoende kennis hebben of het zelf niet helemaal snappen. Met de training verhoog ik het kennisniveau en wil ik tegelijkertijd aangeven dat het niet erg is als je iets niet weet. Ga samen met je leerlingen onderzoeken. Laat het kind jou dingen uitleggen en stel de juiste vragen. Dan kom je al heel ver. Eigenlijk zou ik bij de basis moeten beginnen, lesgeven op de pabo dus. Dat is wel een droom van me. En wat ik ook wil doen is mijn boek afmaken. Het gaat over hoe je abstracte onderwerpen aan kinderen kunt overbrengen. Ik geef antwoord op vragen als ‘Welke vragen kun je stellen als je het zelf niet goed begrijpt?’ en ‘Hoe kun je kinderen verleiden om ook aandacht te hebben voor details?’. Ik denk dat ik met het boek kan bijdragen aan de kwaliteit van het onderwijs. Meer aandacht voor techniek en wetenschap. En dan niet alleen voor het spektakel bepaalde proefjes doen, maar al beginnen met een goede vraagstelling voorafgaand aan de proef. En er achteraf ook echt over praten. Wat heb ik nou eigenlijk gezien en wat is er gebeurd? Daarmee haal je ontzettend veel meer uit je lessen en je leerlingen!”

kleinkracht.nl

blog comments powered by Disqus